தெய்வீக உணவு

அம்மா எப்போது ஊருக்கு போனாலும் எங்கள் ஊர் முருகன் கோவிலில் உள்ள பிள்ளையாருக்கு ஒரு நப்பாசை துளிர் விடும். ஒரு விடல் தேங்காய் கிடைக்கும் என்று அவர் ஆசைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பார். எப்படி நடக்கும்? வேண்டுதல் என் பாட்டியுடையது என்றாலும்,  அது நிறைவேறுவது என் கையில் அல்லவா இருந்தது. என் பாட்டி என்றால் எல்லாருக்கும் ஒரு டெரர்தான். அனைவருக்கும் ஒரு பயம். அவருக்கும் யாரும் லட்சியம் கிடையாது, தடால் புடால் தான். அவர் எங்கள் கோவிலுக்கு சென்று சாமி கும்பிட்டு பார்த்ததில்லை, ஆனால் தலையில் பீரோ விழுந்து அடிப்பட்ட கட்டுடன் தலைக்கு குளித்துவிட்டு கோவிலுக்கு பொங்கல் பிரசாதம் போட போய்விடுவார். அப்படி பட்ட பாட்டி;

" அப்பா பிள்ளையாரப்பா, இந்த பையன் எதுவும் சொல்லாமல் சாப்பிட்டு போகடும் உனக்கு ஒரு விடல் போடுகின்றேன்" என்று வேண்டிக் கொள்வாள்.

பாவம் அது என்றும் நடந்ததில்லை.

இந்த சாப்பாட்டு ராம புத்தியால் பல பேர் சாபத்தை வாங்கிக் கொண்டுள்ளேன்,

அப்படி வக்கனையாக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த நான் பெங்களூரில் வந்து மாட்டிக் கொண்டேன். அனைவரின் சாபமும் வேறு வழியில் வேலையைக் காட்டத் துவங்கியது. இனிப்பு சாம்பாரும், புளித்த சட்னியும், தகடு தோசையுமாக என் வாழ்க்கை போனது. அதைக் கூட சகித்துக் கொண்ட எனக்கு, பொங்கல் என்ற பெயரில் தரப்படும் கஞ்சியையும் அதற்கு தொட்டுக் கொள்ள தரப்படும் தயிரும் தாங்க முடியவில்லை. அப்படியும் அதைக் குடித்துக் கொண்டு உயிருடன் வாழ்ந்தேன்.

தி. ஜானகிராமன் சிறுகதைகள் 8

முந்தைய பகுதிகள்

பகுதி 1

பகுதி 2

பகுதி 3

பகுதி 4

பகுதி 5

பகுதி 6

பகுதி 7

இதுவரை எழுதியது அனைத்தும் தி. ஜானகிராமன் படைப்புகள் தொகுதி 1ல் உள்ள கதைகள். இனி வருவது தொகுதி 2ல் உள்ள கதைகள். இந்த பதிவில் வரும் பத்துக் கதைகளுமே அற்புதமானவை, எனக்கு மிகவும் பிடித்தவை. முதல் தொகுதியில் உள்ள கதைகளை விட இது எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போனது.

71. கொட்டு மேளம்

           ஒரு ஏமாந்த சோணகிரி டாக்டர். மற்றவர்கள் எல்லாம் ஒஹோ என்றிருக்க அவர் மட்டும் அதே ஊரில் ஏமாந்து கொண்டிருக்கின்றார். அவருக்கு பணம் தரவேண்டியவன் தேர்தலில் ஜெயித்து, கொட்டு மேளத்துடம் ஊர்வலம் போகின்றான். அவருக்கு வரும் பெண்ணும் அவரைப் போலவே இருக்கின்றாள். ஏமாறுவதில் கூட கொஞ்சம் சந்தோஷம்.

72. சண்பகப் பூ

         சுடர் மாதிரி ஒரு பெண். வெகு அழகான பெண், இளம் வயதில் திருமணமாகி கணவனையும் இழக்கின்றாள். கணவனின் அண்ணன் அவளை படிக்க வைக்க அழைத்துச் செல்கின்றான். தாத்தா செண்பகப் பூவை முகர்ந்தால் ரத்தம் வராமல் போகுமா என்கின்றார், பாட்டி எல்லாருக்கும் வராது என்கின்றார். ரத்தம் வராதவர்கள் பூவை கொண்டாடலாம், அனுபவிக்கலாம். கணவனின் அண்ணனுக்கு ரத்தம் வந்தது போல் தெரியவில்லை. இதைவிட பூடகமாக அந்த உறவைக் கூற முடியாது. செண்பகப் பூ தான் தெரியும், அதை முகர்ந்தால் மூக்கிலிருந்து ரத்தம் வருமா என்ன?

1945ல் இப்படி இருந்தது - அசோகமித்திரன்

மற்றுமொரு அசோகமித்திரனின் சிறுகதை தொகுப்பு. முன்பு சொன்னதே மீண்டும். இது ஒரு சிறிய அறிமுகம், கதையின் அனுபவம். அவ்வளவே

காலச்சுவடு பதிப்பகத்தின் புத்தகம். ஒரு விநோதம், ஒரே பக்கம் இரண்டு தடவை அச்சாகியுள்ளது. தலைப்பு இரண்டு தடவை, நூல் அறிமுகம் இரண்டு தடவை, மறுபடியும் உள் தலைப்பு இரண்டு தடவை, அட்டவணை இரண்டு தடவை. பார்த்ததும் பயந்து போனேன். கதைகளும் இரண்டு இரண்டு பக்கம் இருக்குமோ என்று. நல்லவேளை இல்லை.

அசோகமித்திரனின் செகந்திராபாத், சென்னை அனுபவங்கள் கதையாகியுள்ளது, சாதாரணச் சம்பவங்கள் என்று தோன்றுவது எப்படி ஒரு கதையாக மாறுகின்றது என்பதற்கு உதாரணம் இக்கதைகள்.

1. கோல்கொண்டா

       கோல்கொண்டா எப்போதோ என் மாமா போய்விட்டு வந்து காட்டிய புகைப்படங்களில் பார்த்தது. அதைப் பற்றி அதிகம் கேள்விபட்டதுமில்லை.  கோல்கொண்டாவை ஆண்ட மன்னன் டணாஷா, கோல்கொண்டா மீது படையெடுத்து வருகின்றான் ஒளரங்கசீப். இவனைப் பற்றி மதனின் தயவால் கொஞ்சம் தெரியும். ஒளரங்கசீப்பின் விநோத நிபந்தனையை நிறைவேற்ற முடியாமல் இருப்பதால், டணாஷவிற்கு அவனை எதிர்ப்பதை விட வேறு தெரியவில்லை. கடைசியில் அவனது மந்திரி மாதண்ணா, அந்நிபந்தனையை நிறைவேற்றுகின்றார்.

2. உண்மைக்கும் புரிதலுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்*

       

          நீண்ட தலைப்பு. உண்மையை அப்படியே புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. பெரும்பாலும் உண்மைக்கும் புரிதலுக்கும் நடுவில் ஒர் இடைவெளி இருக்கும் சாத்தியம் அதிகம். குழந்தையில்லா தம்பதியர் வீட்டில் உறவாக வரும் அத்தை, அவள் இறந்த பின் தெரியவரும் உண்மை, தம்பதியரின் நெருக்கத்தை காட்டுகின்றது. தலைப்பையும் முடிவையும் சேர்த்தால் அவர்களுக்கு ஏன் குழந்தையில்லை என்று ஒரு யூகம் செய்ய வைக்கின்றது. கதை ஏற்கனவே கேள்விபட்ட கதை, படத்தில் கூட நகைச்சுவை பகுதிகளில் வந்துள்ளது என்று நினைக்கின்றேன்.

அழிவற்றது - அசோகமித்திரன்

அசோகமித்திரனின் நாவல்களை விரட்டி விரட்டி படித்தபின் அவரது சிறுகதைகள் மேல் கவனம் திரும்பியது.  ஒரு எழுத்தாளனின் விஸ்வரூபம் அவரது சிறுகதைகளில் தான் தெரியும். தி. ஜா, சுஜாதா இவர்கள் இருவரின் சிறுகதைகள் அவர்களது நாவலைவிட அதிகம் சிறபபானதாக எனக்கு தோன்றுகின்றது.

அசோகமித்திரனின் அனைத்து சிறுகதைகளின் தொகுப்பை தேடித்தேடி களைத்துப் போனேன். மதுரையில் அசோகமித்திரனின் கதை என்றால் விற்பனைப் பெண் முழிக்கின்றார். பெங்களூர் புத்தக கண்காட்சியிலும் தேடினேன் இல்லை. காலச்சுவடில் அவரது சமீபத்திய சிறுகதைகள் என்று இரண்டு தொகுப்பு பார்த்தேன். வாங்கும் முன் சந்தேகம் வேறு, அண்ணே இது பெரிய தொகுப்பில் உள்ள கதைகளா? இல்லை புத்தம் புதுசா என்று கேட்டேன். சார் அப்படி எல்லாம் வராது, இது எல்லாம் புதிது என்று கூறி அனுப்பிவைத்தார். முழுத் தொகுப்பை பார்த்தால் தான் தெரியும்.

அவரின் ஒற்றன் நாவலே ஒரு சிறுகதை தொகுப்பு போலத்தான். நாவல்களிலேயே சுருங்கச் சொல்லி விரையும் அவரின் சிறுகதைகள் அதைப் போலவே கச்சிதம்.

ஒரு சில கதைகளைப் படித்தால் இது என்ன கதை என்று தோன்றாமல் இல்லை. இதை எழுத என்ன அவசியம், இதனால் நீவிர் சொல்ல வந்த சேதி என்ன என்று கேட்கத் தோன்றுகின்றது. சில கதைகள் குழந்தைகளுக்கான கதையாகவும் உள்ளது, நன்னெறி வகுப்புகளுக்கான கதைகள். ஒரு சில கதைகள் கதை என்று கூற முடியாதபடி ஒரு சம்பவத்தை கூறிச் செல்கின்றது முடிச்சுகளோ சிக்கல்களோ இல்லாமல் வாழ்வின் ஒரு பகுதியை முழுமையாக பார்க்கும் அனுபவம். சில கட்டுரையாக போக வேண்டியது, அவரின் திறமையால் கதையாக வாழ்வு பெற்றுள்ளது.

அழிவற்றது என்பது பவுதீகத்தின் ஒரு விதி. "ஆற்றல் அழிவற்றது".

தி. ஜானகிராமன் சிறுகதைகள் - 7

முந்தைய பகுதிகள்

பகுதி 1

பகுதி 2

பகுதி 3

பகுதி 4

பகுதி 5

பகுதி 6

61. சந்தானம்

        எனக்கு பூனைகளை மிகவும் பிடிக்கும், நாய்கள் போன்று விசுவாசமானவை அல்ல என்றாலும், குழந்தை போல நம் மீது உரிமை எடுத்து விளையாடும். முத்தையா என்னும் சாகச போலிஸ்காரருக்கு பூனை என்றால் கொள்ளை பயம், அவரின் எதிர் வீட்டுக் காரருக்கு பூனைதான் குழந்தை. முத்தையாவின் பூனை பயம் யாருக்கும் தெரியாது. முதலியார் வளர்த்த பூனையை வைத்து, முத்தையாவின் மகன் அவரை பயப்படுத்தியதால் முதலியாருக்கும் அது தெரியவருகின்றது. முத்தையா இறந்த நாளன்று, பூனை கிணற்றில் விழ, முதலியார் துடித்து போகின்றார். செல்லப்பிராணிகளை வளர்ப்பவர்கள், தமக்கு வலி வந்து துடிப்பதை விட, அவைகளின் வலி கண்டு துடிப்பது அதிகம்.

62. பாயாசம்

      ஈகோ (சரியான தமிழ் வார்த்தை என்ன?). மனிதனின் மனதினுள் உள்ள அழுக்குகளை, அதன் விகாரங்களை, அதன் நியாய அநியாய வாதப்பிரதிவாதங்களை இது போல வேறு எந்தக் கதையும் சொன்னதில்லை அல்லது நான் படித்ததில்லை. தி.ஜாவின் மாஸ்டர் பீஸ். சாமநாது தன் அண்ணண் மகனைக் கண்டு பொறாமைப் படும் ஒரு வலுவான, வயதான பெரியவர். அவரின் மனதிற்குள் நடக்கும் போராட்டங்களை, அழுக்கை அழகாக எழுதியுள்ளார். ஆரம்ப வர்ணனையிலிருந்து, அவரின் மனதிற்குள் நினைக்கும்  சம்பாஷணைகள், இறுதியில் அவர் பாயசத்தை கவிழ்த்துவிட்டு ஒரு கணம் தடுமாறும் நிலை வரை அருமையான விவரிப்பு. அருமையான நடை. அந்த காவேரித்தமிழை இவரை விட அழகாக செய்தவர்கள் யாரவது உள்ளார்களா?